Op de Dag vande Mantelzorg interviewde Markant Alie Mulder-Zeeuwe die voor haar man mantelzorgt. Hoe houdt zij het leuk met haar man en wat doet ze om af en toe wat afstand te nemen?

Alie Mulder-Zeeuwe: “In 2003 kreeg mijn echtgenoot last van slijtage (artrose) aan zijn heupen, waardoor het werken en lopen steeds moeizamer ging en hij arbeidsongeschikt werd. Doordat hij steeds moeilijker kon bukken en lopen hielp ik hem, voordat ik naar mijn fulltime baan ging ‘s-morgens, bij het aantrekken van zijn steunkousen en sokken. Uiteindelijk heeft deze slijtage in 2006 geleid tot operaties waarbij hij aan beide zijden een nieuwe heup kreeg. De pijn in de heupen was over, maar er kwamen rugklachten voor in de plaats. Eigenlijk is hij nooit 100% de oude geworden, waardoor de meeste klussen op mij neerkwamen. 

Tot aan mijn pensionering in 2016 heb ik met veel plezier op kantoor gewerkt. Afgelopen juli is er bij mijn echtgenoot (natte) macula degeneratie geconstateerd. Dit betekent dat hij heel slecht ziet. In twee weken tijd is zijn zicht van goed naar heel slecht gegaan. Lezen en kruiswoordpuzzels maken lukt niet meer. Ondertiteling op tv is niet te doen en het tv-kijken lukt alleen nog wanneer hij op 50 à 75 cm van het beeld zit. Via internet en de oogkliniek is er inmiddels wel een aantal hulpmiddelen ter ondersteuning  aanwezig, maar hij heeft veel begeleiding van mij nodig. Autorijden mag en kan hij ook niet meer, maar gelukkig heb ik ook mijn rijbewijs en kunnen we ons daardoor nog goed verplaatsen.”

Wat ondernemen jullie, samen of alleen?

“Fietsen doen we af en toe nog samen, maar ik moet dan aangeven dat we kunnen oversteken. Boodschappen doe ik meestal alleen. Mijn man ziet niet goed wat er in de schappen ligt en kan ook niet meer met pin afrekenen, omdat hij de cijfers op het pinapparaat niet ziet. Op dinsdagmiddag gaat hij naar het Huis van de Wijk, waar dan muziek wordt gedraaid en gedanst. Mijn man houdt van zingen en karaoke. Het aflezen van de tekst op het scherm bij karaoke lukt echter ook niet meer. Dus hij zingt alleen nog liedjes die hij uit z’n hoofd kent, maar heeft daar nog veel plezier in. 

We proberen evengoed nog allerlei dingen te doen die we leuk vinden. We maken regelmatig nog vakantiereisjes naar het buitenland en als ik dan bijvoorbeeld iets van de omgeving wil zien ga ik dat soms alleen doen. Nu met zijn slechtziendheid zal ik hem niet snel alleen in hotel of appartement achter laten, in ieder geval niet langer dan een uur.”

Welke invloed heeft het zorgen op jouw leven?

“Het is soms wel wat benauwend, maar voor hem is het natuurlijk het moeilijkst. Ik ben als partner al heel lang gewend om veel zelf te doen, maar daar zijn nu door zijn slechtziendheid extra dingen bijgekomen. Door de handicap zijn er uiteraard wel eens frustraties  die door mij als partner worden opgevangen. We houden de dingen die we nog wel kunnen maar voor ogen. Er zijn altijd mensen die het nog veel moeilijker hebben dan wij.”

Wat helpt je op moeilijke momenten?

“Wanneer ik het soms zat ben dan ga ik maar even een ommetje doen. Lekker de frisse lucht in. Ik heb kleinkinderen die ik de ene week eenmaal en de andere week twee maal ‘s-middags na school bij hun thuis opvang en dat is ook een hele leuke afleiding.”

“Hoe moeilijk het ook is, probeer af en toe ook voor jezelf te kiezen. Dat is nodig om te kunnen blijven zorgen voor je naaste.

Wat is een bijzonder moment dat je hebt meegemaakt in het zorgen voor je naaste?

“Het moment dat we geconfronteerd werden met de oogziekte en dat ik mij realiseerde dat mijn echtgenoot nog meer afhankelijk van mij is geworden en ikzelf daardoor nog meer gebonden ben. Hierdoor heb ik ook mijn werk dat ik de laatste vijf jaar deed als oproepkracht examensurveillant moeten opgeven. Het werk gaf mij meer het gevoel van verbinding met de maatschappij. Het reizen zelf per tram, bus of metro vind ik leuk en door het werk voelde ik verbinding met jonge mensen die nog volop in het leven staan. Nu zoek ik mijn ontspanning op een andere manier, ik probeer in contact te komen met mensen die ook interesse hebben in de positieve dingen om ons heen, want negativiteit is er al genoeg.”