“Hoe vaak moet dat?” Dat was de vraag die de drie broers stelden bij het bespreken van het plan om te starten in het Gewoon Uit Logeren-programma.

“Iedere maand gaat niet lukken.” Dat was onze reactie bij het plan van Markant om ons te koppelen aan diezelfde broers.

De grap was dat we er allemaal niet echt op uit waren. Zij kenden het programma niet en keken al niet uit naar een dagje weg met vreemde mensen, laat staan een heel weekend logeren. Bij ons was het plan alweer wat op de achtergrond geraakt toen alleen een maandelijkse logeerpartij een optie bleek te zijn. Gaandeweg zijn we er op uitgekomen dat een start met een dagje uit eens per 5/6 weken voor allen ideaal was. Op termijn kunnen we altijd nog zien of logeren er voor in de plaats gaat komen of misschien kunnen we wel een combinatie maken van dagjes en logeerpartijen.

Klein beginnen

In de tussentijd maken we kleine stapjes. Aan het begin van een dag drinken we (steeds vertrouwder) een kopje thee bij de familie thuis. De jongens hebben de jas vaker al aan: klaar om weg te gaan. Op de weg terug vallen ze achter in de auto vaak in slaap, moe van de activiteiten en volgezogen met nieuwe indrukken. Wij zijn steeds wat minder moe na zo’n dagje omdat het natuurlijk steeds gewoner wordt.

De ingrediënten zijn klein maar met zorg gekozen: voetballen op het plein voor ons huis (nieuw! en vanuit het huis houden we een oogje in het zeil), sjoelen en bowling (voor het competitie-element, van groot belang bij opgroeiende jongens), wandelen aan zee en in het bos (hoewel dat laatste: waar is dat eigenlijk goed voor ;)), naar de film en het museum (met enthousiaste foto’s naar huis en zelfs een tweet, compleet met selfie, wisten we dat we raak hadden geschoten) en niet te vergeten de lunches thuis met de soep (van een beetje proberen tot “mag ik nog een kop?”), omelet en chocomel als vaste succesnummers!

Humor helpt

Zij krijgen nieuwe indrukken en ervaringen maar wij zeker ook. Niet alleen moeten we ons verdiepen in wensen en interesses van opgroeiende tieners, maar ook zien we onszelf en elkaar in een nieuwe rol die het midden houdt tussen de gezellige oom en tante die we ook wel voor neefjes en nichtjes zijn en het stellen van grenzen. Wat is eigenlijk gepast en wanneer zie je het door de vingers? Humor blijkt een goede raadgever: met een grap hier en daar houden wij onze mannen bij de les en houden we ook de (steeds meer) ontspannen sfeer erin.

Een aanrader voor ieder die “wel wat wil doen” voor de maatschappij en zelf ook openstaat voor nieuwe prikkels. Drie tegelijk (zonder zelf kinderen te hebben) is trouwens best een avontuur. Maar er zijn natuurlijk ook kinderen die in hun eentje Gewoon een Dagje Uit zouden kunnen gebruiken. Wij zijn voorlopig onder de pannen met onze boys en niet op zoek naar uitbreiding. Ideetje?

Peter Stoffelen, logeerouder