Deze week spraken we Dennis Isidora, allround zanger en mantelzorger. Hij deelt met ons zijn ervaringen over het zorgen voor zijn geliefde. Dat het soms best zwaar is om te zorgen voor een naaste en ook hoe hij het gezellig maakt rondom de feestdagen.

Je doet het niet ‘effe’
“Ik zorg nu een jaar of 3 á 4 voor mijn vrouw. Als ik het ruim neem een jaar of vier. Het begint normaal, het zorgen voor een naaste. Dan denk je dat doe ik wel even. Naarmate de tijd verstrijkt merk je dat het niet zo makkelijk is en dat het steeds zwaarder wordt. Als je denkt ik doe het effe.. Nee, het is heel zwaar.

Soms ben ik helemaal down, ik denk dan veel. Ik ben iemand die denkt aan de toekomst en aan vroeger; hoe het was. Dan merk ik dat wat ik vroeger deed, nu bijna niet meer kan. Het wordt steeds moeilijker. We hadden vroeger zo’n leuk leven. We reisden, we gingen overal heen. We pakten de auto en gingen leuke dingen doen. Dat zit er niet meer bij. Het is heel moeilijk om haar in de auto te krijgen. Het lukt nog steeds maar het wordt steeds zwaarder. Ook al is mantelzorgen zwaar, het is echt nodig. Daarnaast is het ook heel zwaar werk dat je voor je naaste of geliefde doet.

Salsales
Onze vakanties waren heel mooi en de salsalessen die mijn vrouw daar gaf. Ik ging mee en tijdens mijn optredens gaf zij vaak workshops. Ze ging altijd mee met mijn optredens, ze hielp dan mee met opbouwen en bediende het mengpaneel. Dat moet ik nu allemaal zelf doen. Soms waren er bepaalde liedjes die ze leuk vond. Dan dansten we tussendoor. Nu kan ze niet meer dansen. Ze kan bijna niet meer op haar benen staan. We hebben allebei hetzelfde werk gedaan. We waren chauffeur in ouderen- en gehandicaptenvervoer.

Samen op de dansvloer
Ik geniet nog steeds van de dingen die we samen doen. Dat zijn meestal mijn optredens. Ook al kan ze bijna niets, ze zit er toch. Ook kennen we zoveel mensen, die komen dan naar haar toe en doen lief tegen haar. Ze nemen haar rolstoel mee op de dansvloer.

Ondersteuning
In de tussentijd heb ik ondersteuning gekregen bij de zorg, door een verpleegkundige. Ik kon het zorgen alleen niet meer aan. Het werd zo zwaar voor mij. Mijn broers, zussen en kinderen waren ongerust. Ze zagen dat ik veel was afgevallen, wel 7 kg door stress en slaaptekort. ‘s Nachts gebeurt het ook vaak dat ik uit bed moet. De verpleegster doucht mijn vrouw drie keer per week. De andere dingen doe ik. Zij helpt mij ook met het huishouden.

Feestdagen
Onze feestdagen zijn best druk. We hebben heel veel optredens en mijn vrouw gaat dan mee. Degene die haar begeleid gaat ook mee. Zij zit dan bij haar. Ze helpt haar naar het toilet. Ik kan dat niet doen, ik moet zingen.

Ik heb soms momenten dat ik helemaal down word en dat ik huil en boos word. Soms word ik wanhopig. Je ziet iemand achteruit gaan, maar je kan niks doen. En ik vraag me dan af waarom iemand die altijd gesport heeft zo’n ziekte krijgt.

“Als je niet weg kan samen, creëer dan sfeer in huis.”
Ik adviseer andere mantelzorgers om het in huis een beetje feestelijk en leuk te maken. Als je niet weg kan samen, creëer dan sfeer in huis als het kan. Dat doe ik. Ik ben ook heel blij dat ik kan zingen. Als ik zing en mijn vrouw meeneem dan vergeet ik de zware last.”