Het is woensdag 25 maart, drie weken voordat Marieke Ruys afscheid neemt bij Markant. We zitten beneden bij Bijzonder Amsterdams waar we praten over de mooie en minder mooie dingen die Marieke de afgelopen bijna dertien jaar heeft meegemaakt bij Markant. “In juni 2013 ben in begonnen als coördinator Informele Respijtzorg. Achteraf de leukste baan die je kunt bedenken. Als ik dit eerder was tegengekomen, had ik veel eerder gesolliciteerd.”

Marieke wordt in mei 67 jaar, dan gaat ze officieel met pensioen. Ze woont in Alkmaar met haar man Aad, heeft drie volwassen kinderen en maar liefst zeven kleinkinderen. Waar ze zich naar eigen zeggen kostelijk mee vermaakt. “We ondernemen veel met elkaar als gezin, vieren de feestdagen eigenlijk altijd samen en ondernemen allerlei uitjes. Ook gaan we regelmatig met de kleinkinderen op pad. Het liefst naar het strand en de duinen, ik ben echt een buitenmens.” Naast haar gezin is sport ook heel belangrijk voor Marieke. “Nu vooral padellen en hardlopen, maar ik wil ook krachttraining weer oppakken. Ik heb een aantal keer voor het KWF gerend, misschien wil ik dat ook weer oppakken. Ik ren nu twee keer per week tien kilometer. Dat wordt wel zwaarder nu, maar ik vind dat ik dat moet volhouden, tot ik erbij neerval. Aad en ik racefietsen ook allebei. We doen graag een rondje door de duinen, richting het strand. En dan lekker lunchen bij een strandpaviljoen.”

Best een uitdaging
Van 2004 tot 2013 heeft Marieke als teammanager bij Cordaan gewerkt, de organisatie waar Markant onder valt. Ze kwam in een reorganisatie terecht en werd intern doorverwezen naar Markant. En solliciteerde voor de functie coördinator Informele Respijtzorg, doelgroep kinderen met een beperking. “Eigenlijk had ik met deze doelgroep nog maar weinig te maken gehad, dus dat was best een uitdaging. Maar door te doen heb ik heel veel geleerd. Bijvoorbeeld de training Kids Skills. Ik heb altijd informele respijtzorg gedaan en het altijd leuk gevonden. Vooral de huisbezoeken en het werken met studenten. Ik vind het fantastisch om ze te begeleiden en ze te zien groeien. Het is heel divers ook, dat ga ik wel heel erg missen. Ik heb vooral in Zuidoost gezeten, dat is zo’n kleurrijk stadsdeel. Je hoort daar gelijk een heel levensverhaal en dan ben ik er soms maar een uurtje.”

Samen vissen
In de afgelopen dertien jaar heeft Marieke heel veel huisbezoeken gedaan en heel veel mantelzorgsituaties gezien. “Niet zo heel lang geleden heb ik een mooie koppeling gemaakt in Noord. Ik heb daar een vrijwilliger gekoppeld aan een oudere man. Ze gaan samen vissen. Het is zo’n open en spontane vrijwilliger. Hij stuurt me allemaal foto’s van wat ze samen hebben gedaan, waar ze heen zijn geweest en wat ze hebben gevangen. Hele verhalen, hij is zo enthousiast. Dat zal ik nooit vergeten.”

Altijd bijblijven
Als coördinator bij Markant leer je heel veel mensen kennen. Zoals mantelzorgers, vrijwilligers, professionals, maar natuurlijk ook collega’s. “Een aantal daarvan zal ik nooit vergeten. Daar heb ik een hele goede band mee en die blijf ik ook na mijn afscheid zien. Maar ook met casemanagers dementie en praktijkondersteuners in Zuidoost heb ik heel fijn gewerkt en ook hen zal ik niet snel vergeten. En zeker ook een aantal van mijn vrijwilligers zullen me altijd bijblijven.”

Sterfgeval
Maar in de afgelopen jaren heeft Marieke ook minder leuke momenten meegemaakt. Momentje die enorme indruk hebben gemaakt. “Ja, dat was mijn eerste ervaring met het overlijden van een kindje. Ik zat bij een gezin met een jongetje dat ernstig ziek was. Ik heb daar twee studenten ingezet als vrijwilliger. Dat waren topmeiden. Maar na twee jaar overleed het jongetje. Daar heb ik best wel even last van gehad. We zijn samen naar de begrafenis geweest en de studenten hebben zelfs nog een woordje gedaan. Er waren zoveel kinderen, met bellenblaas en liedjes. Ik heb nog lang contact gehouden met moeder.”

Trots
Gelukkig kan Marieke ook trots zijn op wat ze allemaal heeft gedaan. “Ik ben toch wel een beetje trots op het gemak waarmee ik koppelingen voor elkaar krijg. Ik heb snel door welke vrijwilliger of student geschikt is voor welke situatie. Heel soms zit ik ernaast, maar bijna nooit. Ik denk dat ik zo’n 650 koppelingen heb gemaakt. Dat wil zeggen dat ik 650 Amsterdammers heb gekoppeld aan een vrijwilliger.”

Daar ben ik mooi vanaf
En er zijn toch altijd dingen die je niet gaat missen. “Nee ik ga het zeker niet missen om verplicht naar Amsterdam te moeten. Ik hou van reizen, maar dat in de trein zitten met al die mensen die tegen hun mobiel schreeuwen. Dat ga ik echt niet missen. En nog iets wat ik niet ga missen, is het registreren. Daar ben ik nu mooi vanaf.”

Jezelf zijn
En dan wordt het tijd om vooruit te kijken. Te kijken naar een nieuwe fase. Wat neem je mee? En wat laat je achter? “Ik denk dat ik een stukje gezelligheid achterlaat. En mijn inzet tijdens de straatacties.” Van Marieke mogen haar collega’s de rest aanvullen. “Daartegenover neem ik een doos aan ervaring mee. Maar ook het warm gevoel, het kleurrijke van Markant. Het gevoel dat alles mag en dat je jezelf kan zijn. Je hoeft je niet beter voor te doen dan je bent.”

Tijd om te genieten
Na haar afscheid is het tijd voor Marieke om te gaan genieten. “We gaan deze zomer zes weken met de camper reizen door Europa: Spanje, Frankrijk, Portugal. Daar moest ik wel toestemming voor hebben van de kinderen, want we passen veel op de kleinkinderen. Ik ben gek op de bergen. Vroeger hebben we met de kinderen ook veel door de bergen getrokken. Daarnaast wil ik in huis veel aanpakken. Lekker ontspullen en de zolder kindvriendelijk maken. Maar ook heel veel in de tuin doen. Ook ga ik met een vriendin een pelgrimsroute lopen in Nederland. En ik wil als vrijwilliger aan de slag met levensportretten. Dat zijn portretten van mensen in hun laatste levensfase. Maar ik wil ook meer lezen en misschien een dagje meer oppassen. Alleen dat laatste vindt mijn man niet zo’n goed idee.” Kortom, de agenda van Marieke zit de komende tijd helemaal vol.

Leuke dingen doen
Marieke wil vooral leuke dingen gaan doen. Films kijken, naar theater en festivals. Maar ook een stukje zingeving vindt ze heel belangrijk. “Ik wil toch wel graag iets betekenen voor een ander. Bijvoorbeeld met die levensportretten. Maar ik zou ook nog wel bepaalde landen willen bezoeken, zoals Brazilië, Argentinië, maar ook Schotland of Ierland. Ik wil genieten van onze vrienden. Sommigen worden al wat ouder en gaan dingen mankeren, we kunnen niet alles meer samendoen. Daar wil ik meer tijd voor maken.”

Het is mooi geweest
Dus, zien we Marieke dan nog eens terug? “Dat weet ik niet. Misschien dat ik met een van mijn kleindochters even binnenwip, als we een dagje in Amsterdam zijn. Voor een kopje koffie. Amsterdam ga ik wel missen, de reuring en de gezelligheid. Maar het is mooi geweest.”